Dit ding zag ik vandaag in een winkel in Amsterdam. Wat het is? Een elektrische papieren-vliegtuig-werper. Mooi scrabblewoord maar hebben we dit echt nodig? Kunnen we onze vliegtuigjes niet zelf meer gooien? Misschien ben ik een enorme romanticus maar een vliegtuigje vouwen en dan met een tekst naar je buurjongen, dochtertje of geliefde gooien is toch prachtig? Hoe moet dat dan nu?

Eerst dat apparaat vinden. Vliegtuigje erin zetten. Knop indrukken. Niets… Shit, batterijen leeg!! Hele huis doorzoeken naar batterijen. Uiteindelijk maar uit de afstandsbediening van de TV halen. Nieuwe batterijen in het apparaat zetten. Richten. En weg is je vliegtuigje. Moet je nog wel even naar de chemokar met je lege batterijen. En natuurlijk een plaatsje vinden in je huis voor de zoveelste elektronische gadget.

In het Engels hebben ze hier een mooi woord voor: ‘plasticrap’. Het kost geld, het is omzet en dus ook economische groei. Maar of we er nou echt beter van worden…